العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
142
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
من و فرزندانم را از پرستيدن بت بر كنار دار خداوندا آنها گروه زيادى از مردم را گمراه كردهاند . پيامبر اكرم فرمود : دعاى ابراهيم منتهى به من و برادرم علي شد كه هيچ كدام از ما لحظهاى براى بت سجده نكرديم مرا پيامبر و علي را وصى قرار داد . اكمال الدين - ابن عباس گفت از پيامبر اكرم شنيدم ميفرمود من و علي و حسن و حسين و نه نفر از فرزندان حسين عليهم السّلام پاك و معصوم هستيم . تفسير عياشى - صفوان جمال گفت : در مكه بوديم صحبت از اين آيه بميان آمد وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ فرمود : معنى اين اتمام كلمات براى ابراهيم يعنى تكميل كرد آنها را بوسيله محمّد و علي و ائمه از فرزندان علي عليهم السّلام در تفسير اين آيه ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . سپس به او ميفرمايد : إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً من ترا امام قرار مىدهم عرضكرد از فرزندانم جواب داد ، عهدهدار كار من ستمگران نخواهند شد . فرمود : آرى منظور فلان و فلان و پيروان آنهايند ابراهيم عرضكرد خدايا عجله فرما در مورد وعدهاى كه به من دادى راجع بمحمّد و علي و زود آنها را يارى فرما و به همين مطلب اشاره شده است آيه وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ كسى از ملت ابراهيم كناره نخواهد گرفت مگر نادان باشد او را ما برگزيديم در دنيا و او در آخرت از صالحين است منظور از ملت در آيه امامت است . وقتى خانواده خود را ساكن مكه گردانيد گفت : رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ تا اين قسمت آيه مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ چون در اين آيه براى ذريه خود دعا مىكند فورى دعا را اختصاص بمؤمنين ذريه خويش ميدهد از ترس اينكه مبادا به او بگويند نه چنانچه در دعاى قبلى خود